USZKODZENIE ELEMENTU

Niemożność powołania nazwy wynika z zaburzenia niezbędnych warunków funkcjo­nowania matrycy słownej. Uszkodzenie któregokolwiek elementu matry­cy, zarówno w planie wyrażania, jak i w planie treści, powoduje nie­spójność całości, trudności w połączeniu się pozostałych elementów, wy­dłużenie koniecznego czasu reakcji po to, by zaistniały niezbędne wa­runki semantyczne (połączenie się planu treści z planem wyrażania) dla powołania nazwy. Owe […]

AGRAMATYZMY

Lingwistyka współczesna dysponuje sporą ilością psycho- lingwistycznych modeli tworzenia poprawnych gramatycznie wypowie­dzi. Wielość i różnorodność tych modeli wynika z szeregu przyczyn. Jed­ną z nich jest właśnie złożoność procesu programowania gramatycznego wypowiedzi. Złożoność ta wypływa choćby z faktu istnienia dwóch pla­nów mowy oraz ich ścisłego współdziałania z myśleniem. Lingwiści czę­sto zwracają się do danych z patologii, […]

JAKO TRUDNOŚĆ LINGWISTYCZNA

Z traktowania agramatyzmu jako trudności lingwistycznej wypływa tendencja niektórych badaczy do zwracania się w kierunku lingwistyki i psycholingwistyki. H. Hecaen (1972) na przykład wykorzystuje dla in­terpretacji agramatyzmów model składników bezpośrednich V. Yng- ve ego. W świetle tego modelu agramatyzm jest defektem na poziomie składników bezpośrednich frazy. H. Goodglass (1965) z kolei posługuje się modelem teorii […]

OBSERWOWANA TENDENCJA

Natomiast R, Tisso (1975) przeprowadził ana­lizę agramatyzmów na podstawie teorii syntaktycznej Martineta, wydzie­lającej dwie klasy znaków (leksemy i morfemy) i trzy typy zaznaczania stosunków między elementami mowy. W świetle tej teorii agramatyzm przejawia się w deficycie wyznaczników werbalnych.Jednocześnie obserwuje się tendencję do formalizacji, do ilościowej analizy zaburzeń gramatyki mowy. Wyraża się to w szeroko rozpowszech­nionej […]